PISARSKIE AMBICJE MAGNATÓW

Dodatkową różnicę stanowią pisarskie ambicje magnatów. Od połowy XVII w. rósł spory poczet magnatów dramatopisarzy, niekiedy naprawdę uzdolnionych, jak np. Stanisław Herakliusz Lu­bomirski. Jego utwory, powstałe w drugiej połowie stulecia i wystawione przypuszczalnie na ^domo­wej” scenie Lubomirskiego w Ujazdowie, są pierw­szym przejawem polskiej twórczości komediowej po długich latach posuchy. W sumie repertuar magnacki można podzielić na utwory obce grywane w oryginale, obce w prze­kładzie polskim, wreszcie polskie, pisane najczęściej przez gospodarza na użytek własnego teatru. Zdarzało się, że dzieło powstałe na jednym dwo­rze wystawiał potem inny magnat. Zawsze jednak — gdy tylko chodziło o polską sztukę lub przekład — musiał to być jakiś twór magnacki

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Cześć, tu Dawid i jestem twórcą tego bloga. Znajduje się tu tematyka techniczna, ale myślę, że każdy znajdzie coś dla siebie. Zdecydowanie zapraszam do lektury wpisów i zostawienie oceny w komentarzu 🙂
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)