KONSEKWENCJA WZROSTU OŚWIATY

W pierwszej połowie XVI w. należał do najwcześniejszych przedsięwzięć tego rodzaju na północ od Alp, a prawdopodobnie i do najlepszych, o czym świadczą liczne relacje widzów, polskich i cudzoziemskich. Równie ważna wydaje się nowa funkcja, jaka mu przypada. Być może właśnie tu chwytamy na gorąco moment, w którym kontemplacja dotąd nieodłączna od praktyk religijnych staje się udziałem teatru, już odłączonego od liturgii. Mniej więcej w tym czasie, w którym powstał u nas teatr królewski, a więc za panowania Zygmunta III, środowiska pozostające u dołu hierarchii społecznej tworzyły sobie własny typ teatru ko­mediowego. Była to niewątpliwie konsekwencja stałego wzrostu oświaty.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Cześć, tu Dawid i jestem twórcą tego bloga. Znajduje się tu tematyka techniczna, ale myślę, że każdy znajdzie coś dla siebie. Zdecydowanie zapraszam do lektury wpisów i zostawienie oceny w komentarzu 🙂
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)