KLAROWNOŚĆ NAUCZANIA

Uporządkowanie wstępne, wywołanie nastawienia, nawiązanie do wiedzy uprzedniej — wszystko to oddziałuje na uczenie się. Inną jeszcze właściwoś­cią nauczania podającego, istotną dla efektywnego uczenia się, jest klarow­ność nauczania. Już w roku 1969 Hiller, Gisher i Kaess opublikowali rezultaty doniosłych badań, w trakcie których uczniom podawano w ciągu pierwszych piętnastu minut wiadomości o Jugosławii, a w ciągu drugiego kwadransa o Tajlandii. Nauczycieli proszono, by prezentowali materiał na swój zwykły sposób. Następnie sprawdzano pięć zmiennych: klarowność wypowiedzi, liczbę informacji, wskazówki („komendy”) kierujące myśl ucznia do właściwych struktur w pamięci, atrakcyjność, mętność wypowiedzi. Dwie zmienne okazały się istotne — klarowność i mętność wypowiedzi.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Cześć, tu Dawid i jestem twórcą tego bloga. Znajduje się tu tematyka techniczna, ale myślę, że każdy znajdzie coś dla siebie. Zdecydowanie zapraszam do lektury wpisów i zostawienie oceny w komentarzu 🙂
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)