DZIEŁO MIEJSCOWYCH PROFESORÓW

Niemal cały repertuar jezuicki był dziełem miej­scowych profesorów. W zależności od przeznacze­nia dzielił się jednak na wiele grup. Jedną tworzyły utwory okolicznościowe, wystawiane często pod gołym niebem z udziałem tłumu statystów, w blasku ogni sztucznych, przy dźwiękach orkiestry i huku dział, albo też w siedzibie jakiegoś magnata lub nawet na zamku królewskim, a więc niejako na występach gościnnych. W drugiej grupie mamy kon­tynuację dawnego repertuaru religijnego. Mimo zakazów, które władze zakonu wciąż ponawiały, polscy jezuici jeszcze w początkach XVIII w. wy­stawiali różne odmiany misteriów: w kościołach (np. pastorałki) i na płacach publicznych (częste inscenizacje na Boże Ciało).

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Cześć, tu Dawid i jestem twórcą tego bloga. Znajduje się tu tematyka techniczna, ale myślę, że każdy znajdzie coś dla siebie. Zdecydowanie zapraszam do lektury wpisów i zostawienie oceny w komentarzu 🙂
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)